FİNCAN KAHVEM

Pencere önü saksılarda yetiştirilmiş bir aşk bu, Özen, dikkat gerekirdi..  Kalp sıcaklığında yetiştirilmişti. Ve güney cepheliydi gözleri, Sıcak ve bir o kadar içtendi. Bir kadın sevdim,  İki mevsimden ibaret bir kadın. İlkbahar ve yaz kokulu... Islak kelebekler bırakırdım ellerine renk renk, Kadıköy rıhtımında martılarla raksa tutuşurdu, O öyle sallandıkça karşımda benim başım dönüp dururdu.. Ve kokusu, Yağmur sonrası kokan toprak mayhoşluğuydu.. Bir kadın sevdim, İstanbul boğazına nazır bir huzurdu gözleri, Saçları rüzgarla bahara kokusunu verirdi. O'nsuz geçen gecelerde melekler inerdi gökyüzünden, Özlem şarkıları söylerdik beraber. Özlem eyleminin can bulduğu bir kadındı 'O'. Gözlerinden destek alırdım ayakta durmaya, Elleri içime kadar işleyen, Her bir sözü tebessümüme sebep, Bir kadın sevdim... Gözlerine baktığımda huzuru ta içten gördüğüm bir kadındı, Ve 'O' öyle bir bakardı ki; Gözlerim utanırdı.. // Muti  

 Islatmıyor senden sonra rüzgarlar yanaklarımı, Sokak lambaları aydınlatamıyor gündüzleri. Ayakkabılarım kafama küçük geliyor ne hikmetse, Gömleğim sıkıyor ayaklarımı, Ve arada ağlıyorum kahkahayla karışık.. Güneşler gece parıldamıyor artık sevgili, Bir yanar dağ soğuğunda üşüyor içim. Deli miyim neyim ! Ankara boğazından sallanıyorum, Sular serin, sular dalgalı.. Saçların gibi işte. Karla karışık düşüyor ay gecelere, Susun demek geliyor içimden kafamda s*kişen fillere ! Malum, yalnızlığım uyuyor. Orada mısın sevgili, perdelerde ayak izin.. Ulan, deli miyim neyim ! Yarın geldin dün gittin ! Hepi topu bir gün müydü varın yoğun ? Sessizliğin o kadar yoğun, Ve o kadar kabalalık ki yalnızlığın, Boğazıma geçirdiğim ipleri saymaya başlıyorum boğum boğum... Yok yok deli değilim..  Normal seyirde nefesim soluğum. Rakı masasını hazırlıyorum teneşire, Toprak üstüne uzanıyorum, gözlerim gökyüzünde, Yıldızlar düşüyor üzerime, Sabaha çok var daha, akşam ezanları okunuyor, Yatsı namazına ta...

Koca şehir, karısı küçük ilçeler.. Birden fazla çocukları olan hemde. Sokak sokak ayrılan, Ve her bir sokağına bir parçamı öğün ettiğim bir şehir. Kâh ayak parmaklarımı, kâh bileklerimi... Sokak lambaları titrek, sokak lambaları loş, Şehir gri bir hal havasında, Bulutlar yağmur eyleminde ne kadar da hoş.. Islanmıyorum ! Bardaktan boşalırcasına ölüm akıyor şehre. Uslanmıyorum ! Karşımda hayal de olsa seviştiğim bir çehre. Sokak aralarında polis sirenleri, Koca şehir yorgun, karısı ilçeler bitkin gibi. Ben ! Ben şehre fazla gelen bir iskelet, Kuru kalabalık olsam da beni s*ktiret. Sen nasılsın ? Ve şu koca şehre bir tekme at ! Üstüme yıkılsın.. Koca şehir, karısı küçük ilçeler.. Griye boyanmış bırakılmışlığım, Ve gittiğinden beri en yakışıklı kavalyesiyim yalnızlığın..  // Muti

Akşam üzerinde demleniyor yalnızlığım, Altına kaçırmış gözler eşliğinde. Bir adım uzaklaşmaya meylediyorsun, Koşun koşun bir adam ölüyor, İntiharın eşiğinde.. Camı çerçeveyi silah edinmiş, Ulan şakası olmaz ölümün, Keser atar bir çöp konteynerine. Bir kurşun yeter gayrı, Kokun misali kafama sıkmaya. Allah hesap sorar biliyorum, Elim yeltendikçe tetiğine.. Oysa ki; bir adım yeterdi aramızdaki mesafeleri bitirmeye, Bir adımına, bırak on adımı, Yoluna sererdim, ayak altına yatırırdım yalnızlığı. Koşarak ölürdüm yolunda, Toprak secde ederdi tabanlarıma. K*çımdan soluyana kadar, Betim benzim atana kadar, Ve kan ter içinde kalana kadar koşarım bir selamına.. Sen şimdi bir adım uzaklaşmaya meylediyorsun ya, Hiç düşünmez misin ? Bu adam ne halt eder gırtlağına yapışan yalnızlığıyla. Beni bırak ! Beni bırak da içinde kalayım. Öyle sessiz, öyle sükut eylerim ki; İçinde ölsem bile 'gıkımı' çıkarırsam namerdim.. Etme, intihar günah iştir ! Ya vurup beni bir adımınla öldür, Ya da beni içine...